HAYAT..
75 yaşına geldim.. Artık yaşadığım kadar yaşamayacağım..
<bu sene çok kötü geçti..
Ameliyatlar.. Neyse ki bir parmak kaybederek kurtuldum..
Az daha ayak gidiyordu..
Uzatmalara geçtim dikkatli olmam lazım..
Hastanede yatarken insan düşünüyor..
Ah bir ev alamadım.. Ah bir yazlık alamadım...Ah bir spor
araba alamadım..
Babam 18 yaşımda ölünce antrenörlüğe başladım..
Sonra bu mobilyalı ev yapma işi...
Ve artık kızım Tuğçe işin başına geçti...
Gençliğim S J in bir yanı açık beton sahada geçti..
Yazın da Lozan plajında voleybol sahasında geçti..
İnsan sevdiği işi yapınca zamanın nasıl geçtiğini bilmiyor..
Galatasaray Lisesi antrenörüyken o zaman müdür olan efsane
Erdoğan Teziç, “Bülent sen S Joseph de
yaptıklarını burada yapsaydın biz heykelini dikerdik” demişti..
Neyse ki 50 sene sonra SJAYVO’nun desteğiyle Saint Joseph salonuna benim ismim verildi...
Hem de ölmeden.. Yoksa artık ölmü demek istiyorlar ?
Ben artık emekliyim..
Sadece ayak işlerine bakıyorum..
Mesela şoför gelmeyince gidiyorum..
Ben zaten ölmek için evde dinlenen bir EMEKLİ olamam ki !
Şu anda sosyal statü bakımından çok yukardayım SJAYVO watsap
grubunun başkanıyım ..
bu çok özel bir koltuk..
Acıbadem Altunizade ve Koç Üniversitesi hastanedeki ameliyat
ve bakımları bu grup yaptı...
içinde düşman Altınyurt ve G Slılar da vardı..
S J’lileri anladım da diğerlerine ne oluyor ?
Demek ki ben PARA biriktiremedim ama DOST biriktirmişim...
Gençliğimde Moda’da ki evimi o küçük sporculara açmıştım..
Makarna -sosis -cola_- menemen ikram etmiştim..
O çocuklar bana yaşlılığımda cevap verdiler..
Bülent abi sen bizim çocukluluğumuzda ve gençliğimizde bize
renk kattın...
Biz de sana yaşlılığında sana destek oluyoruz...
Burası S J lisesi...VEFA lisesi değil ki !!
Peki siz pis Altınyurtlular size ne oluyor ?
Haftaya 28 Aralık günü saat 14 00 de ben ve benle gelecek 5-
10 kişiyle Altınyurt kulübüne efsane DÜNYA BALTACIOĞLUNU anmaya ve kulübe ÜYE
olmaya gideceğiz...
Vinylekis ve Otomarsan kulübü kapandı...
Bize sadece Altınyurt kaldı...Siz de gelin ulan..
Benim evdeki NOSTALJİ yemekleri hızla devam edecek..
Emekli olduk diye tembel olacak değiliz...
Beni yaşatan aslında o yemekler...
Rahmetli Cengiz Göllü bile Bülent sen de şeytan tüyü mü var
sen yemeğe çağırınca geliyorum derdi...
Mehmet Bengü ve Cengiz Göllü’nün vefatlarının anma
günüydü...
Artık böyle KALİTELİ antrenör gelir mi ?
bu sistemle gelmez !
İkisi de si de EKOL yarattı..
Biri mahalle takımını süper lige çıkarttı...
Diğeri Türkiye’ye Kadın Voleybolunu getirdi ve beyaz atlara
binip gittiler...
Şimdi de İtalyanlar atlara biniyor...
Bize de eşekler kaldı...
NE GÜZEL BİR GECEYDİ
17 Aralık ta Maltepe Türkan Saylan merkezinde VUD derneği
yani Gülnur bir eğlence tertipledi..
Amacı ise Hatay depreminde hayatını kaybeden 56 voleybolcu
hatırına Hatay da bir Voleybol anıtı...Bir park..
Voleybol sahaları yapmaktı..
Gülnur Görgün
pintilik yaptı bir gece için 5-10 milyon verip bir sanatçı getireceğine
içinde sanatçı ruhu olup da bunu senelerce içinde saklayan bilhassa 80’lik
veteran voleybolcuları sahneye sürdü, şarkı söyletti...
Güzel kızlara ve kadınlara dans ettirdi..
Ama en güzel gurup SJAYVO (Sait Joseph-Altınyurt-Vinlex-
Otomarsan) grubunun yaptığı şarkı ve danslardı..
Çünkü biz haftalarca çok çalıştık.. Ve gecenin en
enerjikleri yani Feyza ve Kenan...
Süper bücür Saygun bizim gruptaydı...
Onların yanına karizmatik Alp ve melankolik Elviyo koyunca
grup tamamlandı...
Kenan.. Bülent Meriç.. İlker çeteci ve Saygun stand - up
yaptı..
Beni zorla sahneden indirdiler...
Millet stres attı...Bağışlar toplandı..
Eskiler hep birbirini gördüler...
Her şey çok güzeldi...
Ben para almadan hem konuştum hem dans ettim...
Ben emekliyim...
Ben bu işlerden para kazanıyorum...
Ama maalesef iki
çatlak ses çıktı..
Selçuk Tuna (1961’li terbiyesiz ve haddini bilmeyen bir
voleybol yazarı) ve ona destek çıkan Abdullah Gümüşbaş...
Yapılan eğlenceyi terbiyesizce eleştirdiler...
İnsan büyüklerine karşı biraz daha dikkatli ve terbiyeli
olmalı..
İşte TOPLUMDAN DIŞLANMA böyle oluyor..
VUD yine organizasyonlara devam edecek siz çatlayın,
patlayın...
Bir de şu var eski Voleybol şöhretlerini görmenin
güzelliği...
Ve onların mütevaziliği...
İnsan daha ne ister...
İşte geldik gidiyoruz...
Giderken yanımıza para alamayacağız...
Ama bir hoş seda bırakabilmek ne güzel...
Dostluk...Nostalji...
Sevgi...Saygı....